ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ/ΕΚΘΕΣΕΙΣ

Το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού παρουσιάζει την εικαστική έκθεση «Το Δ των Δικαιωμάτων», από τις 12 έως τις 22 Μαΐου στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα» Δήμου Αθηναίων (Ηρακλειδών 66, Θησείο), με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων.

Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ του Δήμου Αθηναίων (This is Athens – City Festival) η Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων φιλοξενεί τη νέα ατομική έκθεση της Δήμητρας Σιατερλή με τίτλο Συνεκτικά δίκτυα από τις 14 Μαΐου έως τις 21 Ιουνίου. Η έκθεση πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ), σε επιμέλεια της ιστορικού τέχνης και μουσειολόγου Βάσιας Μαγουλά. 

Εκκινώντας από τις δεκαετίες του 1980 και του 1990 έως τις πιο πρόσφατες δουλειές της εικαστικού, η πορεία της έκθεσης διατρέχει εμβληματικούς σταθμούς και θεματικές ενότητες από διαφορετικές περιόδους του καλλιτεχνικού της έργου, παρουσιάζοντας χαρακτικά, εγκαταστάσεις, επίπεδα γλυπτά και νέες δημιουργίες.

Μέσα από ένα βιωματικό και μεταφορικό passage στον χώρο και τον χρόνο, τα έργα της Σιατερλή αποτυπώνουν μορφές αντίστασης και ανθεκτικότητας στο χάος, το παράλογο και την αποξένωση, αναδεικνύοντας τη ζωτική ανάγκη για σύνδεση, αλλά και τη θέση και την ευθύνη μας ως στοιχειώδη θεμέλια ενός ευρύτερου συλλογικού δικτύου. 

Στα έργα των πρώτων δεκαετιών η έμφαση δίνεται στη μελέτη της φόρμας. Η αναγέννηση των σχημάτων αναδύεται ως μια δομική ανάγκη επανασύνδεσης με το πρωταρχικό, ενώ η ίδια η υλικότητα μετουσιώνεται σε εικόνες που εσωκλείουν μια ζωτική, αρχέγονη δύναμη. Χαρακτικές μήτρες συνομιλούν με χαλκογραφικά τυπώματα μεγάλων διαστάσεων, εγκαταστάσεις, ζωγραφική, καθώς και έργα σε δέρμα και ξύλο. Η εικαστικός πειραματίζεται με τα όρια της χαρακτικής, αξιοποιώντας δημιουργικά τον θετικό και τον αρνητικό χώρο μέσα από οργανικές γεωμετρίες που προκύπτουν από κομμένες μήτρες και το αποτύπωμά τους.  Οι πειραματισμοί αυτοί τροφοδοτούν μια οντολογικού τύπου αναζήτηση της αρχέγονης διάστασης των πραγμάτων, ανατρέχοντας στις πρωτογενείς ρίζες της δομής, της φόρμας και της ύλης· μετουσιώνονται σε σχήματα που παραπέμπουν σε ορυκτά, απολιθώματα, υβριδικά ζωόμορφα πλάσματα και μορφολογίες που μοιάζουν να αναδύονται από τη γη ή τον βυθό του χρόνου, αναζητώντας τον δικό τους τόπο κατοίκησης ανάμεσα στα μέλη μιας ιδιότυπης οικογένειας πλασμάτων. 

Μια επιβλητική in situ εγκατάσταση ιστού αράχνης από λεπτά νήματα χαλκού καταλαμβάνει τον ενδιάμεσο χώρο της έκθεσης, λειτουργώντας ως μεταβατικό πέρασμα στην πορεία του επισκέπτη. Η βραχύβια αυτή ύφανση ανακαλεί το οργανικό αρχιτεκτόνημα του μικρού πλάσματος της φύσης, σε κλίμακα που συνδιαλέγεται με το αρχιτεκτονικό κέλυφος, μεταμορφώνοντάς το σε έναν εννοιολογικό λαβύρινθο. Αποτέλεσμα μιας κοπιώδους διεργασίας επαναλήψεων, ο ιστός σηματοδοτεί το μεταίχμιο ανάμεσα στην απειλή και την προστασία, τον εγκλωβισμό και την ασφάλεια, τη σύνδεση και τον διαχωρισμό, την ανθεκτικότητα και την ευθραυστότητα. Ένα έργο αφιερωμένο στην ποιητική του εφήμερου, που υπογραμμίζει την ευεργετική επανασύνδεση με τα δίκτυα συλλογικότητας, αλλά και την καταβύθιση στις εσώτερες, λαβυρινθώδεις περιοχές του ασυνειδήτου.

Η διαδρομή ολοκληρώνεται με την ανατομία της ανθρώπινης μορφής, ένα σταθερά επαναλαμβανόμενο θέμα σε ολόκληρο το έργο της Σιατερλή, με εκτενείς ερμηνείες και ποικίλες εικαστικές αποδόσεις. Πολύπλοκα δίκτυα μορφών σχηματοποιούνται μέσα από πλέγματα, διάτρητα επίπεδα γλυπτά, εγκαταστάσεις στον χώρο και τυπώματα. Ανθρωπίδια ξεπηδούν σε ρυθμικά αναπτύγματα, συναθροίζονται σε πομπές ή συγχωνεύονται σε δαιδάλους, άλλοτε κατά μόνας και άλλοτε σε πολύπλοκα σύνολα, συνθέτοντας μια βαθιά σπουδή πάνω στην ανθρώπινη (συν)ύπαρξη.

Η έκθεση εντάσσεται στο πλαίσιο του Φεστιβάλ του Δήμου Αθηναίων με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων. Η οργάνωση και η παραγωγή της έκθεσης υλοποιούνται από το ΚΕΝΤΡΟ ΧΑΡΑΚΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ - PANDOLFINI & ΣΙΑΤΕΡΛΗ Α.Μ.Κ.Ε.

Παράλληλο πρόγραμμα

Κυριακή 17 Μαΐου και Σάββατο 23 Μαΐου
13:00–14:00 | Ξεναγήσεις κοινού (έως 20 άτομα)

Κυριακή 24 Μαΐου 
12:00–13:00 | Παρουσίαση αναδρομικής έντυπης έκδοση για το έργο της Δήμητρας Σιατερλή 13:00–14:00 | Εικαστική παρέμβαση στο Σπίτι των Ταυτοτήτων με ελεύθερη συμμετοχή του κοινού.

Κυριακή 7 Ιουνίου 
12:00 | Μουσική δράση από τον Cid Carmo

Μια μοναδική μουσική performance με τάρχου, βιολί, ντιντζεριντού και θιβετιανές ηχογαβάθες. Ήχοι, αυτοσχεδιασμοί και ζωντανές μελωδίες συναντούν την εικαστική δημιουργία, προσφέροντας μια πολυδιάστατη ματιά στα εκθέματα.
Είσοδος ελεύθερη.

Βιογραφικό

Η Δήμητρα Σιατερλή (γεν. 1952, Άργος) είναι εικαστικός με έδρα την Αθήνα. Σπούδασε Ζωγραφική και Διακόσμηση στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Μπολόνια (1971-1977). Το έργο της κινείται ανάμεσα στη χαρακτική, τη ζωγραφική, την εικονογράφηση, τη γλυπτική, τις in situ εγκαταστάσεις και τις κατασκευές, δοκιμάζοντας τα όρια και τις συνδέσεις μεταξύ των εικαστικών μέσων. Το 1977 ίδρυσε μαζί με τον Pino Pandolfini, το Κέντρο Χαρακτικής Αθηνών – Pandolfini & Σιατερλή, ενώ από το 1975 έχει παρουσιάσει το έργο της σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Δίδαξε Χαρακτική και Έντυπη Τέχνη στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας (2010-2016), ενώ από το 1990 παραδίδει σεμινάρια Χαρακτικής. Είναι ιδρυτικό μέλος της Ομάδας Κέντρου Χαρακτικής, της Ένωσης Ελλήνων Χαρακτών και της καλλιτεχνικής ομάδας Εν Φλω. Από το 2018, ως συνιδρύτρια του Κέντρου Χαρακτικής Αθηνών – Pandolfini & Σιατερλή Α.Μ.Κ.Ε. και του χώρου τέχνης ETCH INK, διοργανώνει και επιμελείται εκθέσεις χαρακτικής με τοπικό και διεθνή προσανατολισμό. Έργα της βρίσκονται σε μουσεία, πινακοθήκες και συλλογές τέχνης όπως: Εθνική Πινακοθήκη - Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου, Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων, Μουσείο Τηλεπικοινωνιών Ομίλου ΟΤΕ, Συλλογή Έργων Τέχνης της Alpha Bank, Συλλογή Φλωρίκας Κυριακοπούλου κ.α.

Συντελεστές

Επιμέλεια έκθεσης: Βάσια Μαγουλά 
Μετάφραση κειμένων: Μυρτώ Βρατσάνου
Επικοινωνία – Προβολή: ΚΕΝΤΡΟ ΧΑΡΑΚΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ – PANDOLFINI & ΣΙΑΤΕΡΛΗ Α.Μ.Κ.Ε.
Σχεδιασμός φωτισμού έκθεσης: Μαρία Μανέτα
Εγκατάσταση έργων: Κατερίνα Εξαρχοπούλου, Στράτος Κατσικογιάννης, Pino Pandolfini
Φωτισμοί: Στέφανος Παπαθανασίου
Γραφιστικός σχεδιασμός: Ιωάννα Σιατερλή
Εκτυπώσεις: Γ. Κωστόπουλος Γραφικές Τέχνες, Στριλίγκας 
Οργάνωση – Παραγωγή: ΚΕΝΤΡΟ ΧΑΡΑΚΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ – PANDOLFINI & ΣΙΑΤΕΡΛΗ Α.Μ.Κ.Ε.

Πληροφορίες έκθεσης

Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων
Κτίριο Β’, Λεωνίδου & Μυλλέρου, Μεταξουργείο, Αθήνα

Εγκαίνια: Πέμπτη 14 Μαΐου 2026, 19:00
Διάρκεια: 14 Μαΐου - 21 Ιουνίου, 2026

Ωράριο λειτουργίας: Τρίτη - Σάββατο 11.00 – 19.00, Κυριακή 10.00 – 16.00. Δευτέρα κλειστά.
Τ. 210 5202420

www.athens-printmaking.com

Στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα» Δήμου Αθηναίων παρουσιάζεται από 24 Μαΐου έως 8 Ιουνίου 2026 η έκθεση ζωγραφικής «Αχνοϋφαίνοντας φως» του Φώτη Μανιού, με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ).

Η κατανόηση της ιστορίας της ανθρωπότητας, ξεκινάει από την τέχνη. Ιδιαίτερα η ζωγραφική, ως άμεση και απτή απεικόνιση του κόσμου μας, αποτελεί μια αντανάκλαση του ιστορικού και πολιτιστικού γίγνεσθαι. Αυτή την τέχνη λοιπόν υπηρετεί σε όλη του τη ζωή, με πάθος και συνέπεια, ο εικαστικός Φώτης Μανιός , από τον Μάη του 1973 που πραγματοποίησε την πρώτη του ατομική Έκθεση.

Απόφοιτος της σχολής Καλών Τεχνών, με πολλές εκθέσεις όχι μόνο στην πρωτεύουσα αλλά και στην περιφέρεια, συνδυάζει στο έργο του την γνώση των σύγχρονων τεχνικών και της μεταμοντέρνας αισθητικής, με την επίδραση της ιδιαίτερης αγάπης του για τη φύση και τον άνθρωπο. Σ’ αυτό, συνέβαλε βέβαια, και η καταγωγή του από το Πέραμα της γραφικής Λέσβου που χάραξε μέσα του ανεξίτηλα τα υπέροχα χρώματα του αιγαιοπελαγίτικου τοπίου αλλά και τα μοτίβα μιας έντονης σχέσης του καλλιτέχνη με το ελληνικό Φως. Σκιαγραφεί το συναίσθημα που αφήνει στον άνθρωπο το τοπίο, αιχμαλωτίζει την έκφραση των προσώπων που ζωντανεύουν στα πορτρέτα του, εξυψώνει την ομορφιά και το κάλλος με ρεαλισμό και φαντασία και συλλαμβάνει εικόνες και ψυχικές εντάσεις με την καλαισθησία μιας ανήσυχης καλλιτεχνικής ματιάς.

Εκθέσεις των έργων του, έχουν φιλοξενηθεί :

• Στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά
• Στο Πνευματικό Κέντρο Πτολεμαΐδας
• Στο Πολυδύναμο Κέντρο «Μίκης Θεοδωράκης» Ιλίου
• Στη Δημοτική Πινακοθήκη Μυτιλήνης (104 έργα)
• Στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Σιγρίου Λέσβου
• Και στην Κοβεντάρειο Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης (με 125 έργα)

Τα έργα του Φώτη Μανιού, ταξίδεψαν επίσης στην Κέρκυρα, στην Κρήτη και στη Θεσσαλονίκη. Ο ίδιος δηλώνει: «Αγαπώ να δουλεύω με ακρυλικά, με λάδια νερού και να δημιουργώ εντυπωσιακά πορτρέτα με πρωτότυπες τεχνικές, όπως αυτή με τις πινέζες. Επίσης, δοκιμάζω την τέχνη μου και σε μεγάλα έργα εξωτερικών ή εσωτερικών χώρων, με ανοξείδωτο ατσάλι, ξύλινες ράβδους, γυαλί και πλεξιγκλάς.

Τα τελευταία χρόνια, έγινε περισσότερο γνωστός με μονοθεματικές συλλογές έργων ή πορτρέτων που ο καλλιτέχνης εμπνεύστηκε από ιδιαίτερα σημαντικά πρόσωπα, όπως: «Γιάννης Ρίτσος» (40 έργα), «Σπουδαίοι Έλληνες» (60 έργα), «Μαρία Κάλλας» ( 35 έργα), «Μίκης Θεοδωράκης»(28 έργα), και «Αρχαίοι ταγοί της γνώσης» (40 έργα). Με ιδιαίτερη ευαισθησία επίσης, αποτύπωσε στους πίνακές του, στιγμές της πόλης που ζει και εργάζεται με νοσταλγική διάθεση. Ονόμασε τη συλλογή αυτή, των 40 επίσης έργων, «Παλιά Αθήνα» αποτίοντας φόρο τιμής στην πόλη που τον μύησε στον κόσμο των Καλών Τεχνών.

Κάθε έκθεση του εικαστικού Φώτη Μανιού, απευθύνεται σε μυημένους και μη επισκέπτες. Με τις καθαρές γραμμές και τη ρεαλιστική αποτύπωση προσώπων και τόπων, μας καλεί να περιηγηθούμε σε μια ευδιάκριτη, ευαίσθητη και φωτεινή οπτική της ζωής για να ξεφύγουμε από την πνευματική κατήφεια του σύγχρονου κόσμου. Γιατί μόνον η Τέχνη, μπορεί να μας θυμίσει ότι υπάρχει ψυχή, εκεί που δεν τη βλέπεις…

Διάρκεια έκθεσης: 24 Μαΐου - 8 Ιουνίου 2026
Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα»  Δήμου Αθηναίων: Ηρακλειδών 66 & Θεσσαλονίκης, Θησείο
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη έως Παρασκευή 11:00 - 19:00, Σάββατο και Κυριακή 10:00 - 15:00, Δευτέρα κλειστά.  

Από την Κυριακή 26 Απριλίου 2026 παρουσιάζεται στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα» Δήμου Αθηναίων η αφιερωματική ομαδική έκθεση με τίτλο «κούφια μήλα και καγκιόλια, σκαντζόχεροι και ψάρες: μια συνομιλία με το σκιαθίτικο κιλίμι», με έργα σαράντα διακεκριμένων σύγχρονων εικαστικών σε διοργάνωση του Δήμου Σκιάθου και επιμέλεια της Ίριδος Κρητικού, με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων.

Η έκθεση «Κούφια μήλα και καγκιόλια, σκαντζόχεροι και ψάρες - μια συνομιλία με το σκιαθίτικο κιλίμι», που παρουσιάζεται στον εκθεσιακό χώρο του Πολιτιστικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων «Μελίνα», πραγματοποιήθηκε αρχικά στην εμβληματική Ιερά Μονή Ευαγγελιστρίας. Είναι η πέμπτη αφιερωματική στο νησί συνεργασία της επιμελήτριας με τον Δήμο Σκιάθου, διαδεχόμενη την έκθεση «Πρώτη Σημαία» (2021, Μονή Ευαγγελισμού), την «Άλλη Θάλασσα» (2022, Μουσείο Ναυτικής Παράδοσης Σκιάθου, με αφορμή την επέτειο των 100 ετών από τη Μικρασιατική Καταστροφή), το σπονδυλωτό εικαστικό αφιέρωμα στον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη «Εγεννήθην εν Σκιάθω» (2023, Οικία-Μουσείο Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και σε άλλα εμβληματικά τοπόσημα και μουσεία του νησιού), καθώς και το αφιέρωμα στον Αλέξανδρο Μωραϊτίδη «Εικόνες και Ινδάλματα» (2024, Οικία-Μουσείο Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και Οικία-Μουσείο Ζήση Οικονόμου). Όλες οι παραπάνω εκθέσεις έχουν στη συνέχεια επίσης παρουσιαστεί σε εμβληματικούς χώρους πολιτισμού και Μουσεία στην Αθήνα και την Ύδρα. 

Η παρούσα έκθεση αποτελεί μια φυσική διαδοχή τους, καθώς με τον πρωτογενή λαογραφικό πυρήνα της ξεκίνησε η συνομιλία της επιμελήτριας μέσω των προηγούμενων θεματικών αφιερωμάτων στο νησί, μέσω των προηγούμενων καταβυθίσεων στο γλωσσάρι των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών και της ιστορίας του. Η προσπάθεια να μπουν τα κιλίμια στον χάρτη ξανά, με σκοπό την έρευνα και καταγραφή τους, προσπάθεια που αποτελεί μια αρχή, με αρωγούς σπουδαίους και ευαίσθητους εικαστικούς καλλιτέχνες, είναι αφιερωμένη στις σκιαθίτισσες που ύφαναν αριστουργήματα, αλλά και στις ελάχιστες που εξακολουθούν ως σήμερα να υφαίνουν. Σύντομα εξάλλου προγραμματίζεται από τον Δήμο Σκιάθου και την επιμελήτρια μια σχετική θεματική έκδοση.  

Πολύχρωμα στρωμένα κατώφλια ενός πρωθύστερου βίου του νησιού, πλουμισμένα με περίτεχνα ξόμπλια και υφασμένα με ζωηρά χρώματα, τα σκιαθίτικα κιλίμια συνιστούν μια σπουδαία στιγμή της ελληνικής λαϊκής παράδοσης και χειροτεχνίας. Υφασμένα με εντατικά κόκκινα και πράσινα φυτικά χρώματα, με λαμπερό σπανιότερο μαύρο ή ενθέσεις του κίτρινου και με τα γνώριμα σε όλους τους ντόπιους με τις επιμέρους ονομασίες τους σχηματοποιημένα μοτίβα ή «ξόμπλια» που αντλούν τις ονομασίες τους από τη χλωρίδα και την πανίδα του οικείου φυσικού σύμπαντος, δίνοντας επιπλέον τον τίτλο της στην παρούσα έκθεση, τα «σκιαθίτκα», όπως τρυφερά η ντοπιολαλιά τα αγκαλιάζει, απαντούν σε πολλά από τα διηγήματα των δύο Αλέξανδρων, του Παπαδιαμάντη και του Μωραΐτίδη, Σε μια πυκνή διαδοχή από τέτοια κιλίμια, απλωμένα καταμεσής στο λαμπρό δάπεδο, θα έγιναν οι τελευταίες λειτουργίες στον Χριστό, στο Κάστρο, προτού αυτό εγκαταλειφθεί οριστικά λίγο μετά τις απαρχές της Ελληνικής Επανάστασης. Σε ένα τέτοιο απλωμένο στο φτενό στρώμα κιλίμι, άφησε, λέγεται, ο Άγιος των Ελληνικών Γραμμάτων, στις 2 Ιανουαρίου του 1911, την τελευταία του πνοή.

Για τα σκιαθίτικα θαυμαστά κιλίμια, τα πολύχρωμα «στρουσίδια», που κοσμούσαν κάποτε τα πατώματα και τους τοίχους του σπιτιού -ιδίως τον χειμώνα- αλλά και τα μαρμάρινα δάπεδα στις εκκλησίες του τόπου, εξακολουθώντας να στρώνονται ως σήμερα στις μεγάλες γιορτές και στις κοινωνικές χαρές, εξακολουθώντας επίσης να θεωρούνται απαραίτητα για την προίκα της κόρης, παρόλο που η παραγωγή τους έχει σχεδόν σταματήσει, ελάχιστη είναι η αρθρογραφία, με εξαίρεση την εκτενή σχετική αναφορά στο πολύτιμο τετράτομο πόνημα του Σκιαθίτη λαογράφου Γεωργίου Α. Ρήγα «Σκιάθου Λαϊκός Πολιτισμός, τεύχος Δ' Υλικός Βίος- Κοινωνικός Βίος - Λατρεία - Δεισιδαιμονίαι - Λαϊκή Ιατρική», Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, Θεσσαλονίκη, 1970. Η έκθεση αυτή μελέτης και διάσωσης, σύγχρονης σκέψης και τέχνης, που αφουγκράζεται και ανιχνεύει με διαλογικό σεβασμό την παράδοση του τόπου και που θα σταθεί, ελπίζουμε, έναυσμα και απαρχή μιας συστημικής έρευνας αλλά και μιας σειράς σχετικών δράσεων και εκδόσεων.

Τα σκιαθίτικα κιλίμια, αναπόσπαστο τεκμήριο της πολιτισμικής εντοπιότητας, ένας αληθινός θησαυρός του τοπικού υλικού λαϊκού πολιτισμού, υφασμένα στον αργαλειό του σπιτιού από τις γυναίκες του νησιού με μαλλί βαμμένο με φυτικό χρώμα που προέρχεται από τη τοπική χλωρίδα και προορισμένα για αυστηρά οικιακή χρήση, έχουν συνήθως κόκκινο κάμπο και σπανιότερα πράσινο, μαύρο ή μπλε. «Το μήκος τους είναι από 3-5 πήχες και το πλάτος τους με 2 ή 3 ή και 4 φύλλα, ανάλογα με τις διαστάσεις του σπιτιού και την οικονομική κατάσταση της οικογένειας», σημειώνει ο Γεώργιος Ρήγας. «Υφαίνονται μονό πανί, με στημόνι χονδρό πάνινο νήμα (μουγκρέλι) και με φάδι χονδρό μάλλινο νήμα, επίτηδες για αυτά νεσμένο (κ’λιμίτ΄κα νήματα). Το μάλλινο φάδι είναι διαφόρων χρωμάτων, κόκκινο, πράσινο, γεράνιο, κίτρινο, βυσσινί, μαύρο κλπ. Το περισσότερο όμως μέρος του κιλιμιού είναι κόκκινο. Τώρα τελευταία υφαίνουν και κιλίμια που σ’ αυτά πλεονάζει το μαύρο χρώμα», καταλήγει, εξηγώντας επίσης ότι τα σκιαθίτικα κιλίμια είναι τριών ειδών: «κιλίμια με αμπάρες, που είναι και τα παλιότερα σχέδια και όπου οι αμπάρες (ταινίες), πλάτους 12-15 εκ., πλουμισμένες συμμετρικά με «ξόμπλια», χωρίζονται μεταξύ τους από στενότερες ταινίες 2 εκ. που λέγονται «λουριά», κιλίμια με καρδιά που υφαίνονται ολόκληρα με ένα χρώμα μάλλινο φάδι, συνήθως κόκκινο και δυο ή τρεις αμπάρες στις δύο άκρες του ή κόσμημα με διπλό ή τριπλό καγκιόλι στις τέσσερις πλευρές και κιλίμια με ψάρες, υφασμένα και πάλι με μονόχρωμο, συνήθως κόκκινο νήμα και τον διάκοσμο με τις ψάρες στο κέντρο του και 2-3 αμπάρες στις άκρες.

Τα μοτίβα αυτά των κιλιμιών, που οι Σκιαθίτες αποκαλούν «ξόμπλια», γεωμετρικά και με έντονα καθαρά χρώματα -κόκκινο, πράσινο ή κίτρινο συνήθως-, δουλεύονται στις στενόμακρες αμπάρες που μετά ενώνονται. Τα μοτίβα αυτά, που οι Σκιαθίτισσες ακόμη ξεχωρίζουν και κατονομάζουν με τα «χαϊδευτικά» τους ονόματα, δημοσιεύονται επίσης  με ευκρινή σχέδια από τον παπα-Γιώργη Ρήγα στον τέταρτο τόμο του έργου του για τον λαϊκό πολιτισμό της Σκιάθου: ψάρες και ψαρίτσες που είναι και το κοινότερο μοτίβο, κούφια μήλα και σταυροί, κυπαρισσάκια και αγκινάρες, κανονάκια και καγκιόλια, σκαντζόχεροι και ξουραφάκια, γιώτες και διπλές γιώτες, συνυπάρχοντας σε αμπάρες και κάνοντας εξαντλητική εναλλασσόμενη χρήση των λιγοστών δόκιμων για το είδος χρωμάτων, συνθέτουν συναρπαστικούς κάμπους απαράμιλλης έμπνευσης, δεξιότητας, σύνθεσης κάθε φορά διαφορετικής και αναβλύζουσας φαντασίας.  

Τα έργα των συμμετεχόντων εικαστικών, που ζουν και εργάζονται σε διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας, δημιουργούν ένα πολύτιμο και πυκνό πλέγμα γνώσης και διάσωσης. Πολύτιμη είναι και η συμβολή του Συλλόγου Γυναικών Σκιάθου καθώς και η συμμετοχή του Λυκείου των Ελληνίδων Βόλου, που αναδεικνύοντας τα πολύτιμα κειμήλια του τόπου και προχωρώντας σε νέα τεχνουργήματα μέσω των εργαστηρίων του, αποτελεί εξέχον δείγμα της ζητούμενης διαχρονίας. Σύγχρονες υφαντές προσεγγίσεις, κάμποι κεντημένοι και έργα που συνδέονται με τρόπο ευρύτερο με την textile art αλλά ακόμη, κατασκευές και εγκαταστάσεις ή ζωγραφικές αποτυπώσεις που πραγματεύονται τον κάμπο και τα ξόμπλια του σκιαθίτικου υφαντού, ή που συνομιλούν με το σχήμα, το χρώμα, τα μοτίβα ή και την ίδια την ιδέα και τον συμβολισμό του κιλιμιού, συνομιλούν σε τόπο ιερό και χώρο ιδανικό με έναν μικρό πυρήνα παλαιών σκιαθίτικων κιλιμιών, με σεβασμό, και με αισθητική και εννοιολογική συνέπεια.

Στην έκθεση συμμετέχουν:
Άρτεμις Αλκαλάη, Ευρυδίκη Αρκουδογιάννη, Άννυ Αρχιμανδρίτου, Μαίρη Γαλάνη-Κρητικού, Μαρία Γέρουλα, Νεκταρία Γιακμογλίδου, Στρατηγούλα Γιαννικοπούλου, Βασίλης Γκόκας, Κρίστι Γρηγορίου, Μαρία Γρηγορίου, Μαρία Διακοδημητρίου, Κατερίνα Καλιτσουνάκη, Δέσποινα Καλλιγά, Βάσω Καλουδιώτη, Ελπινίκη Καμόσου, Κατερίνα Κασσαβέτη, Βασίλης Κιλιτσλής, Αλέκος Κυραρίνης, Μαρία Κώτσου, Αναστάσης Μαδαμόπουλος, Λυδία Μαργαρώνη, Μηνάς Μαυρικάκης, Γιώτης Μπαλοδήμος, Μάνος Μπατζόλης, Γιάννης Μπρούζος, Χρίστος Παπαδάκης, Γιάννης Παπαδόπουλος, Διονυσία Παπαδοπούλου, Μπάμπης Πυλαρινός, Ελισάβετ Ροδοπούλου, Μιχάλης Σακαλής, Ισμήνη Σαμανίδου, Ιφιγένεια Σδούκου, Ελένη Σιούστη, Κατερίνα Σταθάτου, Μαρίνα Στελλάτου, Γιώργος Τζάνερης, Νίκος Τριανταφύλλου, Αργύρης Χατζημαλλής, Λύκειο των Ελληνίδων Βόλου.

Με αφορμή την έκθεση εκδόθηκε και κυκλοφορεί ομότιτλο λεύκωμα σε σχεδιασμό του Νίκου Λεοντόπουλου και κείμενα των: Θοδωρή Τζούμα, Δημάρχου Σκιάθου, Δ.Σ. του Συλλόγου Γυναικών Σκιάθου και Ίριδος Κρητικού, Ιστορικού Τέχνης και επιμελήτριας της έκθεσης.

Στο πλαίσιο της έκθεσης προγραμματίζονται παράλληλες δράσεις, εργαστήρια και ξεναγήσεις.   

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΕΚΘΕΣΗΣ

κούφια μήλα & καγκιόλια, σκαντζόχεροι & ψάρες: Μια συνομιλία με το σκιαθίτικο κιλίμι
Διάρκεια: 26 Απριλίου – 10 Μαΐου 2026

Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα» Δήμου Αθηναίων   
Διοργάνωση: Δήμος Σκιάθου  
Επιμέλεια: Ίρις Κρητικού
Με την υποστήριξη: Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων
Σχεδιασμός καταλόγου: Νίκος Λεοντόπουλος
Ανάρτηση έργων: Νίκος Παπαγιάννης

Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων «Μελίνα», Ηρακλειδών 66, Θησείο 
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη – Παρασκευή 11:00-19:00, Σάββατο & Κυριακή 10:00-15:00, Δευτέρα κλειστά. Είσοδος ελεύθερη.

Μια έκθεση «αφήγηση» για τη ζωή, την καρδιά και την ψυχή της μητέρας, παρουσιάζει ο Δήμος Αθηναίων, μέσω του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων από 26 Απριλίου έως 17 Μαΐου 2026 στο Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης «Αγγελική Χατζημιχάλη», με αφορμή τον εορτασμό της Γιορτής της Μητέρας

Στο πλαίσιο του Φεστιβάλτου Δήμου Αθηναίων (This is Athens – City Festival) η Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων φιλοξενεί από τις 29 Απριλίου έως τις 14 Ιουνίου την αναδρομική έκθεση έργων 40 χρόνων (1985-2025) του καταξιωμένου εικαστικού δημιουργού και σκηνογράφου Νικόλα Κληρονόμου.

Η έκθεση πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ), σε επιμέλεια της Αθηνάς Σχινά (Ιστορικού Τέχνης ΕΚΠΑ)

Πρόκειται για έναν καλλιτέχνη που τα έργα του διακρίνονται για την εσωτερική δυναμική ισορροπία τους, την αντιθετική εναρμόνιση των χρωματικών τους τόνων, τις σχεδιαστικές τους επίσης φόρμες που, μέσα από την εξπρεσσιονίζουσα «γραφή» τους, συνδέουν δομές κι επιφάνειες, εντάσεις και υφέσεις, αποτυπωνόμενες χειρονομίες και ρυθμούς, στοιχεία που με άλλα λόγια υποβάλλουν μέσα από τα θέματά του, αληθοφανείς όσο κι αλληγορικές διαστάσεις.

Το χαρακτηριστικό γνώρισμα σε πολλά από τα έργα του Νικόλα Κληρονόμου, είναι ότι συνυπάρχει η εγγύτητα με την απόσταση, καθώς και η οικειότητα με την παραδοξότητα, μέσα από κάθε λογής αινίγματα που συναντά κανείς στην καθημερινότητα, αλλά και στις εναλλαγές των ανθρώπινων διαθέσεων και των ανάλογων βιωμάτων.

Η επικέντρωση της θεματολογίας του καλλιτέχνη αφορά το αστικό τοπίο, μαζί με τις κατά καιρούς μεταμορφώσεις του, γεγονός που οδηγεί σε ανάλογη συνάφεια με το παρόν και την μνήμη, την επιμέρους παραστατικότητα με την μνημειακότητα, την ατομικότητα με την συλλογικότητα, την συνείδηση επίσης με το υποσυνείδητο της ανθρώπινης εμπειρίας.

Δύο από τις μεγάλες ομάδες έργων του Ν. Κληρονόμου, όπου συνοψίζονται τα βασικά εννοιολογικά, τεχνοτροπικά και υφολογικά γνωρίσματα της δουλειάς του, είναι τα «Περίπτερα» και οι «Εκσκαφείς».

Τα «Περίπτερα» λειτουργούν ως τοπόσημα σε κάθε πόλη και κοινότητα. Χαρακτηρίζουν γειτονιές, προσανατολίζουν δρόμους, πάρκα, στάσεις λεωφορείων και πλατείες. Είναι σαν τις μικρές και σημαντικές οάσεις, τους γήινους παραδείσους, τα κοντινά λιμάνια και τα σύντομα όνειρα της κάθε μέρας, αλλά και της κάθε νύχτας που την κάνουν να λαμπυρίζει από τα χρώματά τους, τις ουτοπίες και τα φώτα.

Οι «Εκσκαφείς» φέρνουν στον νου, εκτός από τον γιγαντικό μηχανισμό τους, τα προϊστορικά μεγαθήρια, που ανασκάπτουν και ανασύρουν, που μεταφέρουν και αναδομούν το «γίγνεσθαι» της πόλης, δημιουργώντας μια αποκαλυπτική συναρμογή του παρελθόντος με το παρόν, της καθημερινότητας με τα ύφαλα των ερειπίων της, φέρνοντάς μας κυρίως στον νου, την λειτουργία συνείδησης και φαντασίας, του υποσυνειδήτου κι των αρχετύπων, στα οποία στηριζόμαστε.

Εισηγητικό κείμενο για τον καλλιτέχνη και επιμέλεια έκθεσης Αθηνά Σχινά (Ιστορικός Τέχνης ΕΚΠΑ).  Μελέτη παρουσίασης έργων Νικόλας Κληρονόμος, Ευαγγελία Γουργιώτη.

Μουσικές εκδηλώσεις

Σάββατο 9 Μαΐου 2026 και ώρα 13.00,  Λίλια Εσίποβα - άρπα, Βασίλης Πριόβολος - φαγκότο.  
Τίτλος: «Synesthesia, Όταν ο Ήχος συναντά το Χρώμα»
Διάρκεια του προγράμματος:  1 ώρα

Σάββατο 16 Μαΐου και ώρα 13.00, Πάρις Παρασχόπουλος - μουσική σύνθεση, κιθάρες,  Άννη Ονουφρίου - τραγούδι
Νικόλας Κληρονόμος προβολή-ανάλυση σχεδίων
Τίτλος: «Ασκήσεις σε άγνωστα όνειρα»
Διάρκεια του προγράμματος: 1 ώρα

Το Σάββατο 16 Μαΐου θα παρουσιαστούν στο κοινό 15 τραγούδια μελοποιημένων ποιημάτων 15 καταξιωμένων Ελλήνων ποιητών που εμπεριέχονται στον 17^ο δίσκο του συνθέτη, κιθαρίστα Πάρι Παρασχόπουλου με τίτλο «Ασκήσεις σε άγνωστα όνειρα».

O εικαστικός και εκθέτης Νικόλας Κληρονόμος δημιούργησε 15 σχέδια που φιλοξενούνται στην έκδοση, όπως και το εξώφυλλο του τεύχους που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Μετρονόμος». Συμμετέχει και ο ίδιος ο ζωγράφος στο μουσικό δρώμενο μιλώντας για τα σχέδια αυτά που θα προβάλλονται  παράλληλα με το αντίστοιχο μελοποιημένο ποίημα κάθε φορά.   

Σάββατο 23 Μαΐου και ώρα 12.00, Χρίστος Παπαγεωργίου - συνθέσεις, πιάνο
Τίτλος: «Εικόνες από μία έκθεση»
Διάρκεια του προγράμματος: 1 ώρα και 10 λεπτά
Κομμάτια για πιάνο - συνθέσεις του Χρίστου Παπαγεωργίου, εμπνευσμένα από τους πίνακες του Νικόλα Κληρονόμου, ερμηνευμένα από τον συνθέτη.

Διάλεξη Ν. Κληρονόμος

Τετάρτη 20 Μαΐου, 17.30
Τίτλος: «Η Ερμηνεία του Φωτός στην αρχαία Ελληνική Ζωγραφική»
Διάρκεια διάλεξης: 1 ώρα

Ξεναγήσεις για το κοινό

Τετάρτη 6, 13 και 27 Μαΐου στις 17.30 και Σάββατο 30 Μαΐου στις 12.30.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 29 Απριλίου στις 19.00.

Διάρκεια έκθεσης: 29 Απριλίου – 14 Ιουνίου 2026
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη - Σάββατο 11:00-19:00, Κυριακή 10:00-16:00, Δευτέρα κλειστά.

Η είσοδος για το κοινό στην έκθεση και τις εκδηλώσεις είναι ελεύθερη.

Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων, Κτίριο Α’: Μυλλέρου & Γερμανικού, Μεταξουργείο (στάση Μετρό: Μεταξουργείο, έξοδος Πλατεία Καραϊσκάκη).                            Πληροφορίες: 210  5202420

Με αφετηρία την κομβική ανασκαφή στην Αμάρυνθο της Εύβοιας, η έκθεση ModernARTεμις – Η αρχαία Αμάρυνθος στην Εύβοια, πρωτοβουλία της Ελβετικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Ελλάδα και του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, φέρνει σε ουσιαστικό διάλογο την αρχαιολογική έρευνα με τη σύγχρονη εικαστική δημιουργία.

Την Πέμπτη 2 Απριλίου, στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων, ο Γιώργος Τσεριώνης θα μας κάνει να αναρωτηθούμε τι συμβαίνει AFTER (μετά).

Ως συνεπής ερευνητής και ακούραστος παρατηρητής, ο Τσεριώνης στην 18^η ατομική του έκθεση, αποτυπώνει με όρους εικαστικούς, τον κύκλο ζωής του homo urbanus δηλ. του ανθρώπινου είδους που η σύγχρονη μεγαλούπολη είναι ο «βιότοπός» του. Το κατασκευασμένο «φυσικό τοπίο», γεμάτο με «ξεκοιλιασμένα» κτίρια, σκελετούς κτισμάτων, απορρίμματα και σπαράγματα δομικών υλικών, είναι το πεδίο δράσης του είδους αυτού, που αγωνίζεται καθημερινά  για την επιβίωση και την αναζήτηση μιας καλύτερης συνθήκης ζωής.

Στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα» Δήμου Αθηναίων παρουσιάζεται από 13 έως 28 Μαρτίου 2026 η έκθεση ζωγραφικής «Πλεύσεις» του Μανώλη Κουνδουράκη, με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ).

Ο Μανώλης Κουνδουράκης γεννήθηκε στο Ρέθυμνο, Κρήτης. Παρακολούθησε ελεύθερο σχέδιο με δάσκαλο τον Θεόδωρο Δρόσο, μαθήτευσε με τον ζωγράφο Ανδρέα Γεωργιάδη, και διδάσκεται μαθήματα ζωγραφικής στο College Art, στο Cardiff Ουαλίας.
Έργα του βρίσκονται σε μόνιμες συλλογές, όπως στο ‘’Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης‘’, στην Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά, στο Εργατικό κέντρο Λευκωσίας Κύπρου, στην Δημοτική Πινακοθήκη της πόλης Castenazo της Ιταλίας, στην Δημοτική Πινακοθήκη της περιοχής Castillion στο Μπορντό της Γαλλίας, απ’ όπου και του απονεμήθηκε το μετάλλιο της πόλης, για το έργο του ‘’η αρπαγή της Ευρώπης‘’, καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές.
Μελέτες και Σπουδές του, για την υλοποίηση μνημείων, αποτελούν τα μνημεία «Μικρασιάτικης Καταστροφής», «Πεσόντων Αγωνιστών», Γυναίκα της Κρήτης», που βρίσκονται στο Ρέθυμνο Κρήτης.  
Οι παράλληλες, λοξές γραμμές, διαγώνιες και κάθετες, που χαρακτηρίζουν τις συνθέσεις του ζωγραφικού έργου του Μανώλη Κουνδουράκη, προσδίδουν σε αυτό μία γεωμετρική κυβιστική έκφραση, που συμπλέκεται αρμονικά με την έντονη διάθλαση του φωτός.  

Διάρκεια έκθεσης: 13 - 28 Μαρτίου 2026
Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα»  Δήμου Αθηναίων: Ηρακλειδών 66 & Θεσσαλονίκης, Θησείο
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη έως Παρασκευή 11:00 - 15:00, Σάββατο και Κυριακή 10:00 - 15:00, Δευτέρα κλειστά.  

Ο Σύλλογος Πολιχνιατών Αθήνας διοργανώνει την έκθεση φωτογραφίας «Ανάμεσα σε Ουρανό και Θάλασσα» του Γιώργου Αράπογλου με καταγωγή από τη Σκάλα Πολιχνίτου Λέσβου, η οποία θα πραγματοποιηθεί στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα» Δήμου Αθηναίων, με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων στις 14 και 15 Μαρτίου 2026.

Η έκθεση παρουσιάζει φωτογραφίες από τη Σκάλα Πολιχνίτου Λέσβου, αποτυπώνοντας το φως, τη θάλασσα, το τοπίο και αυθεντικές στιγμές της καθημερινότητας του τόπου μας. Μέσα από τον φωτογραφικό του φακό, ο δημιουργός αναδεικνύει τη διαχρονική ομορφιά της περιοχής, εκεί όπου ο ουρανός συναντά τη θάλασσα.

Οι φωτογραφίες του έχουν διακριθεί σε διάφορες εκθέσεις, αποσπώντας θετικά σχόλια για την αισθητική και την ευαισθησία της ματιάς του.

Tα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν το Σάββατο 14 Μαρτίου στις 11:30.

14 – 15 Μαρτίου 2026
Ώρες λειτουργίας: 11:00 – 15:00
Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα» Δήμου Αθηναίων: Ηρακλειδών 66 & Θεσσαλονίκης, Θησείο

Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

Με την ατομική έκθεση «Παρακμιακοί Παράδεισοι», η οποία πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων, στην Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων από 10 Μαρτίου έως 26 Απριλίου 2026, ο Νάσος Χαλκίδης, ο εικαστικός με καταγωγή από την Θεσσαλονίκη, τόπο που αποτέλεσε και το κύριο καλλιτεχνικό του σπίτι, ξανασυστήνεται στην Αθήνα.

Τα περισσότερα από 20 έργα ζωγραφικής σε μεικτή τεχνική, 11 τελάρα μεγάλης διάστασης και σειρά μικρών κατά κύριο λόγο πορτρέτων, συναρμολογούν την έκθεση «Παρακμιακοί Παράδεισοι» και αποδεικνύουν πως ο δημιουργός τους δεν κατέχει μόνο γνήσια ευαισθησία άλλα και μια βαθύτερη ματιά, αυτή που εξασκείται με τη γνώση και τη πείρα.

Πρόκειται για έργα που κατακλύζονται από τον άνθρωπο. Πολλά περιλαμβάνουν την φιγούρα και το βλέμμα του. Βλέμμα γνώριμο σε όλο το πλανήτη αφού ανήκει σε όσους πάλεψαν, ζουν ακόμα στην Παλαιστίνη. Σε όσα απουσιάζει ο άνθρωπος ως μορφή, κυριαρχούν οι πράξεις του όπως στο έργο «Ο δεύτερος πολιτισμός» με τα 2 συμβολικά τραπέζια που αντιπαραβάλλονται στο φόντο του πολεμικού νέφους. Ζωηρά χρώματα που υπηρετούν τους έντονους συμβολισμούς που ύστερα από την πρώτη ματιά και όσο αποκαλύπτουν την ουσία τους, ολοένα και αγριεύουν.     

Οι «Παρακμιακοί Παράδεισοι» δεν αναπαριστούν τα κοινωνικά προβλήματα που διατρέχουν την θεματολογίας τους. Επεξεργάζονται εκφράσεις τους, φανερώνουν πτυχώσεις τους, δεικνύουν αιτίες τους. Γι’ αυτό και πετυχαίνουν να μην αφορμώνται μόνο από την πραγματικότητα άλλα, κιόλας, να εφορμούν σ’ αυτήν.

Το περιεχόμενο του Νάσου Χαλκίδη βρίσκεται μακριά από αδιέξοδες έξεις της ζωγραφικής. Την αποστροφή απ’ την αλήθεια, την αδιαφορία για τα μεγάλα κοινά που μοιράζονται οι άνθρωποι. Βρίσκεται μακριά από μια τέχνη καθοδική, απομονωμένη και αποξενωμένη από αυτούς που μπορούν να την ανυψώσουν όταν την αγαπήσουν, τους πολλούς. Ταυτόχρονα ο ίδιος και απευθυνόμενος σε αυτούς στέκεται κοντά στις πιο ζωντανές, στις καρποφόρες αισθητικές αναζητήσεις. Κοντά στην μοντέρνα ζωγραφική που δεν εξαϋλώνει τα μέσα της άλλα δουλεύει το σχέδιο, το χρώμα και την φόρμα, υπολογίζει και παιδεύει με προσπάθειες τις συνθέσεις της. Γι’ αυτό κιόλας τα έργα που παρουσιάζονται δεν έχουν μόνο κάτι να «πουν» άλλα έχουν και το τρόπο να «μιλήσουν».  

Η έκθεση «Παρακμιακοί Παράδεισοι» είναι αναζωογονητική γιατί είναι αληθινή. Ο Νάσος Χαλκίδης με αυτή την απόπειρα μας επιβεβαιώνει πως πρόκειται για καλλιτέχνη που κατέχει, πλέον, την ολότελα δική του  δημιουργική  φυσιογνωμία.  

Μυρτώ Πετάση
Ιστορικός Τέχνης
Για την έκθεση του Νάσου Χαλκίδη - «Παρακμιακοί Παράδεισοι»
Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων
Αθήνα, 2026

Η έκθεση πραγματοποιείται στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων, οδός Γερμανικού & Μυλλέρου Κτήριο Α, Μεταξουργείο. Στάση Μετρό Μεταξουργείο. 
Διάρκεια: 10 Μαρτίου 2026 έως 26 Απριλίου 2026
Εγκαίνια έκθεσης: Τρίτη 10 Μαρτίου 2026, 19:30 μ.μ.

Ο Δήμος Αθηναίων παρουσιάζει, μέσω του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ), την έκθεση «Ιστορίες από χνούδι», από 07 Μαρτίου έως 03 Μαΐου 2026 στο Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης «Αγγελική Χατζημιχάλη» Δήμου Αθηναίων